Hallo Allemaal,

Het is weer een tijdje geleden dat ik het blog heb bijgewerkt. we zijn nu inmiddels ruim 2 maanden in Suriname en het bevalt ons nog steeds super goed! We hadden plannen om half februari samen met onze nieuwe vriendin Nikki naar Curacao te gaan. Na heel veel uitzoeken hebben we besloten om toch niet meer naar Curacao te gaan. Het zou ons namelijk best veel gaan kosten voor z'n 10 dagen. Ook omdat het daar carnaval is. We willen liever in Suriname blijven en dat geld gebruiken voor leuke tripjes het binnenland in! Ook wilden Inge en ik eigenlijk bijboeken om langer in Suriname te blijven. Helaas is onze ticket niet omboekbaar dus zouden we een nieuwe ticket moeten boeken als we langer willen blijven. we gaan nog even kijken naar die prijzen maar anders komen we toch gewoon zoals gepland 23 maart weer in Nederland... Helaas!

Inge en ik zijn2 weken geleden van vrijdag tot en met maandag naar Dan ta bai geweest. Dan ta bai ligt in het binnenland van Suriname vlakbij de plaats ´Atjoenie´. Dan ta bai ligt in het regenwoud en is omgeven door verschillende kleine marrondorpjes. We verbleven in een hut op hoge palen die aan de zijkante open was. Er waren 3 kleine slaapkamertjes met bedden en klamboes maar je kon ook in een hangmat slapen als je die mee had. Toen we aankwamen, gegeten hadden en een beetje geinstalleerd waren zijn we met een groep van 7 meisjes en onze gids uit het gebied zeld de jungle in gegaan. We moesten tussen de bomen doorlopen en soms door een kreek of een stroompje. Onze gids Alidjan stopte vaak om dingen uit te leggen over planten of dieren of over hoe de mensen de weg zo goed kennen in het bos. Na een stukje lopen kwamen we in een verlaten marrondorpje aan. De mensen waren weg omdat ze aan het vissen waren maar dat gaf ons goed de kans om eens rustig ongegeneerd rond te kijken en Alidjan kon van alles uitleggen. Die vaond hebben we lekker gegeten en gechilld en zijn we met een klein groepje ´s avonds nog in de rivier gaan zwemmen. Dit vonden we wel een beetje eng omdat er piranha´s zwemmen. Maar volgens Ali konden we gewoon zwemmen zolang we geen grote open bloedende wonden hadden. De volgende dag zijn we met de groep na het ontbijt met de auto een stukje verderop door de jungle gegaan om daar de oversteek te maken over de saramaccarivier. Daar moesten we in 2 groepen met een bootje dat geroeid werd door een vrouw door de stroomversnelling heen naar de overkant. Aan de overkant bezochten we 2 dorpjes waar Alidjan heel veel kon uitleggen en we ook de mensen konden zien die daar woonden. We moesten iedereen netjes gedag zeggen in hun taal. We mochten alleen geen foto´s van ze maken. Op een gegeven moment kwamen er een paar jongentjes aan gelopen met een net met een paar piranha´s. Wij kregen van hun 1 piranha en onze kokkin jennever heeft er soep van gemaakt dioe ze helemaal alleen heeft opgegeten aangezien het volgens haar de lekkerste vis is die er in Suriname leeft. Later kregen Nikki en ik de tanden van het beest als souvenir. Toen we die middag terug kwamen zijn we met een houten motorbootje de saramaccarivier op gegaan en zijn we naar een groete stroomversnelling gevaren. Daar zijn we gaan zwemmen. Het was eigenlijk meer een heel parcour dan even chill zwemmen. Ali ging voorop de stroomversnelling in en wij moesten 1 voor 1 achetr hem aankomen. We werden soms door de stroom meegevoerd en moesten ons dan aan rotsen vastgrijpen. Soms moest Ali ons letterlijk uit het water plukken. Na het hele parcour dat denk ik wel een uur duurde gingen we weer terug met de boot. Na het eten was Ali even gaan chillen en zagen wij tot onze schrik een dikke vogelspin op de muur. We zijn direct ali gaan halen en die idioot pakte hem gelijk. Ik wist persoonlijk niet dat die beesten konden springen want hij sprong zo van ali´s shirt af. Ik wist niet hoe snel ik op de tafel moest klimmen. Later had Ali de spin weer en zette hem op z´n hoofd en is daarna met de spin vertrokken. Het verbaasde hem nog dat dat de enige vogelspin was die we dat weekend hadden gezien aangezien hij er normaal wel 6 ziet in een weekend. Die avond hebben we nog wat gedronken en gechilld bij een kampvuurtje. Zondag gingen we na het ontbijt in 2 groepen weer de jungle in waar we een kabelbaanparcour gingen doen. Er zijn daar namelijk sins kort kabelbanen gespannen tussen de bomen in het regewoud en ook over de saramaccarivier heen. Deze kabelbaantocht duurde anderhalf uur en was echt super vet. Ik heb me wel pijn gedaan omdat ik op het laatste stuk over de rivier bedacht op ondersteboven te gaan hangen. toen in weer rechtop kwam ging ik keihard acheruit en zag de boom op me af komen. Gelukkig heeft de gids me een beetje gered en klapte ik niet zo hard tegen de boom aan. Hahah. Na de kabelbaantour gingen we weer terug met de auto richting Paramaribo (4/5 uur rijden). Op de terugweg stopte Alidjan ineens omdat er even een gifslang overstak over de weg. Ik ben de naam vergeten van de slang, het was iets als 'sappakoera' in ieder geval eentje met een gelde buik. Toen we goed en wel onderweg waren begon de auto ineens te haperen en was de benzine op. We hebben met alle meiden de auto, in de regen, geduwd naar de eerste beste bezinnepomp. we hadden geluk dat die niet zo ver was. Het was alleen minder dat het heuvelachtig gebied was en we soms die auto de hele heuvel op moesten duwen. Toch kwamen we nog net op tijd voor Salsales aan in Paramaribo en hebben we een super vet weekend gehad. we zijn van plan om misschien nog een weekje terug te gaan.

Ook zijn Inge en ik weer verhuisd van de schietbaanweg in Paramaribo naar de Archimedesstraat in Paramaribo. We zitten nu weer in een studentenhuis met 8 meiden en blijven hier tot 26 februari. Daarna moeten we nog even een andere plek regelen. Aankomend weekend gaan Inge en ik met Anthony als gids naar Bigi pan. En maken we de oversteek naar Guyana voor ons visum. De verhalen hiervan komen ook weer op het blog!

Bedankt voor het lezen en het volgen op het blog! Bossies en Brasas uit het warme Su!! Xxxx